Własna pamięć masowa (BYOS)
Parafie otrzymują około 100 MB bezpłatnej hostowanej pamięci plików (powierzchnie /content/files: pliki witryny, zasoby grup). BYOS pozwala parafii podłączyć własną chmurę — Google Drive, Dropbox, OneDrive lub dowolny zasobnik zgodny z S3 (AWS S3, Cloudflare R2, Backblaze B2) — dzięki czemu nowe przesyłane pliki trafiają na konto parafii, bez limitu platformy. ChurchApps pozostaje bezpłatne; jedynym ograniczeniem jest konto samej parafii.
Warstwa dostawców
BYOS wykorzystuje warstwę pamięci przygotowaną dla MinistryStuff: IStorageProvider (Packages/apihelper), rozwiązywany dla każdej parafii przez StorageResolver na podstawie tabeli content.storageProviders. W odróżnieniu od singletonowych dostawców churchapps/ministrystuff, dostawcy BYOS przechowują dane uwierzytelniające przypisane do parafii, dlatego StorageResolver.forChurch tworzy instancję dla każdego żądania na podstawie wiersza parafii. Implementacje znajdują się obok resolvera w Api/src/modules/content/helpers/: GoogleDriveStorageProvider, DropboxStorageProvider, OneDriveStorageProvider, S3CompatibleStorageProvider oraz ByosAuth (wymiana tokenów OAuth i odświeżanie w trybie single-flight — Dropbox rotuje tokeny odświeżania, więc odświeżenia są deduplikowane w ten sam sposób, co w ProviderProxyController).
storageProviders przechowuje dane uwierzytelniające: accessToken/refreshToken/tokenExpiresAt (zaszyfrowane, trójka OAuth) lub apiKey/apiSecret oraz JSON settings ({endpoint, region, bucket, publicBase}, dla S3). Tokeny nigdy nie trafiają do klienta — GET /content/storage/providers ukrywa sekrety i zwraca wartość logiczną connected.
Przebieg przesyłania
Ten sam trzyetapowy kontrakt co dotychczas, z rozszerzonym kształtem podpisanego żądania. POST /content/files/postUrl zwraca PresignedPostData, która teraz opcjonalnie zawiera method, rawBody, headers, chunkSize oraz externalIdField:
| Dostawca | Podpisanie | Klient wysyła dane |
|---|---|---|
| churchapps (domyślny) | podpisane żądanie POST do S3 | formularz multipart (wersja starsza) |
| Google Drive | sesja wznawialnego przesyłania (zakres drive.file) | pojedyncze żądanie PUT na URI sesji |
| Dropbox | files/get_temporary_upload_link (4 h) | surowe żądanie POST |
| OneDrive | createUploadSession (approot) | podzielony PUT (20 MiB, wielokrotność 320 KiB wymagana przez Graph) |
| Zgodne z S3 | podpisane żądanie PUT (B2 nie obsługuje polityk POST) | surowe żądanie PUT |
FileHelper.uploadPresignedFile (@churchapps/helpers) obsługuje wszystkie warianty i zwraca identyfikator pliku u dostawcy, gdy odpowiedź go zawiera (Drive). Klient przekazuje go jako externalId podczas rejestracji POST /content/files; pola files.provider oraz files.externalId zapisują, gdzie znajdują się dane (identyfikator pliku na Drive; ścieżka w pozostałych przypadkach). Kontrola limitu 100 MB dotyczy tylko sytuacji, gdy rozwiązanym dostawcą jest churchapps.
Publiczne pobieranie
Prywatnych chmur nie da się linkować bezpośrednio (linki Drive przekraczają limit transferu, linki Dropbox i OneDrive wygasają), dlatego w przypadku trójki OAuth contentPath wskazuje stabilną trasę Api: GET /content/files/download/:id (dla anonimowych użytkowników) pobiera wiersz pliku, generuje krótkotrwały bezpośredni link za pomocą getDownloadUrl danego dostawcy (webContentLink / get_temporary_link / @microsoft.graph.downloadUrl), przechowuje go w pamięci podręcznej przez 30 minut i przekierowuje (302) z nagłówkiem Cache-Control: max-age=300. Transfer danych przebiega między przeglądarką a dostawcą, nigdy przez Api. Dostawca zgodny z S3 w ogóle nie stosuje przekierowania — contentPath to stabilny adres publicBase + key (zasobnik musi zezwalać na publiczny odczyt i CORS PUT).
Usuwanie i pobieranie są kierowane według files.provider (StorageResolver.forFile); starsze wiersze bez tego pola korzystają z routingu opartego na prefiksie adresu URL. Zmiana nazwy plików BYOS dotyczy wyłącznie bazy danych (dane są adresowane przez externalId, a nie nazwę). Odłączenie dostawcy, u którego nadal są pliki, wyłącza wiersz programowo (tokeny zostają zachowane, dzięki czemu pobieranie i usuwanie nadal działają), zamiast go usuwać.
Łączenie (B1Admin → Settings → File Storage)
Trójka OAuth korzysta z tego samego przekaźnika co dostawcy treści: wyskakujące okno → zgoda dostawcy → {membershipApi}/oauth/relay/callback → B1Admin odpytuje sesję przekaźnika → POST /content/storage/exchange wykonuje po stronie serwera wymianę kodu na token (sekrety klienta nigdy nie opuszczają serwera; GOOGLE_DRIVE_CLIENT_SECRET dla Google, ONEDRIVE_CLIENT_SECRET dla OneDrive; Dropbox to publiczny klient PKCE). Identyfikatory klientów znajdują się w B1Admin/src/settings/components/byosProviders.ts oraz Api .../ByosAuth.ts. Zakresy są celowo minimalne: Google drive.file (wyłącznie pliki utworzone przez aplikację — bez weryfikacji zakresów ograniczonych), OneDrive Files.ReadWrite.AppFolder, Dropbox dostęp do folderu aplikacji. S3 wymaga po prostu formularza z danymi uwierzytelniającymi.
Uwaga dotycząca zakresu: BYOS obejmuje wyłącznie powierzchnie /content/files. Obrazy galerii, miniatury, logo i zdjęcia osób pozostają u domyślnego dostawcy (są małe, serwowane przez CDN i zoptymalizowane pod kątem obrazów). Klient może też przekazać platformStorage: true w treści postUrl, aby przypiąć przesyłanie do domyślnego dostawcy churchapps, niezależnie od ustawienia BYOS parafii. FreeShow korzysta z tego w przypadku stanu synchronizacji files/group/{teamId}/current.zip, który jest odczytywany bezpośrednio z publicznego hosta treści i nigdy nie jest rejestrowany jako wiersz pliku.