Routing witryn i wiele witryn
Jeden kościół może teraz obsługiwać więcej niż jedną witrynę, a każda z nich może działać pod subdomeną *.b1.church lub pod w pełni własną domeną należącą do kościoła. Ta strona opisuje warstwę routingu działającą pod kreatorem: jak przychodzące żądanie trafia do kościoła i do konkretnej witryny, model danych dla wielu witryn (wartość siteId jako znacznik, dzięki któremu wszystkie wcześniej istniejące witryny działają bez zmian) oraz brzeg sieci dla własnych domen, czyli samodzielnie zarządzany serwer proxy Caddy na EC2, który kończy połączenia TLS i przekierowuje każdą domenę kościoła na jej upstream *.b1.church. Informacje o tym, co faktycznie jest renderowane po rozwiązaniu żądania (drzewo stron, sekcji i elementów), znajdziesz w artykule Kreator stron.
Przegląd
grace.b1.church www.gracechurch.org (własna domena)
(subdomena b1.church) │
│ ▼
│ ┌──────────────────────────────────────────┐
│ │ Brzeg Caddy — EC2 3.23.251.61 │
│ │ (proxy.b1.church) │
│ │ • kończy TLS (certyfikat LE per domena) │
│ │ • przepisuje Host → {sub}.b1.church │
│ │ • przekierowuje do B1App │
│ └────────────────────┬─────────────────────┘
│ Host = {sub}.b1.church
▼ ▼
┌────────────────────────────────────────────────────────────┐
│ B1App src/middleware.ts │
│ • zawsze: usuwa x-site dostarczony przez klienta (anty-spoof) │
│ • wewnętrzny Host *.b1.church ⇒ wyszukiwanie domen pozostaje nieaktywne │
│ • surowy własny Host (z pominięciem Caddy) ⇒ wyszukiwanie → ustawia x-site │
└───────────────────────────┬────────────────────────────────┘
▼ next.config.mjs → pierwsza etykieta hosta → /[sdSlug]/…
┌─────────────────────────────────────────────────┐
│ [sdSlug] · ConfigHelper.load(sdSlug) │
│ GET /membership/churches/lookup/?subDomain=… │
│ → { id, name, subDomain, siteId? } │
│ przekazuje ?siteId= do każdego wywołania treści: │
│ /content/pages/:id/tree · /globalStyles · │
│ /blocks/public/footer · /links · sitemap │
└─────────────────────────────────────────────────┘
zapis/usunięcie domeny (B1Admin Ustawienia→Domeny → POST /membership/domains)
└─ best-effort CaddyHelper.updateCaddy() (opakowane, bez błędu krytycznego, limit 10s)
Caddy sam odczytuje tabelę domen przez dwa anonimowe endpointy:
GET /membership/domains/authorize — `ask` dla TLS na żądanie (200 znana / 404 nieznana)
GET /membership/domains/hostmap — mapa host→{sub}.b1.church (odświeżanie co 5 min)
W tej warstwie obowiązują trzy zasady:
- Znacznik zapewnia zgodność wsteczną.
siteId = ''oznacza główną witrynę. Każda strona, blok, link, styl globalny i wiersz domeny, które istniały przed tą funkcją, mają wartość''i są renderowane dokładnie tak jak dotychczas. Druga witryna to po prostu zestaw wierszy z niepustymsiteId, a każdy endpoint treści wywołany bez?siteId=zwraca główną witrynę, czyli dokładnie to samo żądanie co dawniej, bajt w bajt. - Rozwiązywanie opiera się na etykiecie hosta i jest zbieżne. Subdomena
*.b1.churchjest kierowana bezpośrednio po swojej etykiecie hosta. Własna domena jest na brzegu sieci przepisywana na etykietę{sub}.b1.church, zanim B1App ją zobaczy (a jako rezerwa, gdy żądanie trafia z surowym własnymHost, middleware wykonuje wyszukiwanie w bazie i ustawia nagłówekx-site). Obie ścieżki trafiają na tę samą trasę[sdSlug]i to samo wywołaniechurches/lookup, więc dalsze renderowanie jest identyczne. - Brzeg sieci Caddy jest bezstanowy, a źródłem prawdy jest jedna tabela. Własne domeny kończą TLS na samodzielnie zarządzanym serwerze proxy Caddy na EC2, który przepisuje każdą domenę na jej upstream
{sub}.b1.church. Zapis domeny wywołuje jedno best-effortCaddyHelper.updateCaddy(), a Caddy dodatkowo odczytuje tabelędomainsbezpośrednio (endpointyauthorizeihostmapopisane poniżej). Tabela jest autorytatywna, więc niedostępny Caddy nigdy nie może spowodować błędu zapisu.
Rozwiązywanie witryny
Subdomeny *.b1.church
B1App/next.config.mjs przepisuje przychodzące żądania według hosta. Reguła hosta z wzorcem (?<subdomain>.*?)\..* przechwytuje pierwszą etykietę hosta i przepisuje / oraz /:path* na /{subdomain}, czyli na segment App Router [sdSlug]. Zatem grace.b1.church/about staje się /grace/about.
Wewnątrz src/app/[sdSlug]/ funkcja ConfigHelper.load(sdSlug) (src/helpers/ConfigHelper.ts) wywołuje GET /membership/churches/lookup/?subDomain={sdSlug}. Odpowiedź ChurchController.getBySubDomain ma teraz dwie gałęzie:
| Slug pasuje do | Odpowiedź | Znaczenie |
|---|---|---|
churches.subDomain | { id, name, subDomain } | Główna witryna tego kościoła |
sites.subDomain | { id, name, subDomain, siteId } | Witryna dodatkowa: kontroler przechodzi do sites, ustala kościół będący właścicielem i zwraca zapytany slug wraz z dodatkowym siteId |
Ten dodatkowy siteId jest jedyną rzeczą, która odróżnia żądanie do witryny dodatkowej od żądania do głównej; cała reszta procesu jest wspólna.
Slug, który nie pasuje do żadnej z tabel, zwraca {} z kodem 200. ConfigHelper.load traktuje odpowiedź bez id jako nieznaną witrynę i wywołuje notFound() z Next, dzięki czemu nieznana subdomena daje prawdziwy błąd 404, zamiast powodować kolejne wywołania z /…/undefined. Trasa strony kreatora buduje też ścieżkę drzewa za pomocą pageTreePath() (src/helpers/pageTreePath.ts), która koduje slug w URL. Dzięki temu nieprawidłowy slug (ukośniki wsteczne, spacje) kończy się 404 zamiast przekazania błędu 400 z API jako 500.
Własne domeny
Własna domena kościoła kończy połączenie na brzegu Caddy (opisanym poniżej), który przepisuje nagłówek Host na {sub}.b1.church witryny, zanim żądanie zostanie przekazane do B1App. W typowej ścieżce B1App otrzymuje więc wewnętrzny host *.b1.church i rozwiązuje go po etykiecie hosta dokładnie tak jak natywną subdomenę. Zapytanie do bazy w middleware nigdy się nie uruchamia. src/middleware.ts nadal działa przy każdym żądaniu, ale wykonuje jedno zadanie stałe i jedną rezerwę:
- Zawsze usuwa dowolny nagłówek
x-sitedostarczony przez klienta. Ten nagłówek jest podatny na podszywanie się i jest akceptowany wyłącznie wtedy, gdy ustawia go sam middleware. Jego usunięcie to prawdziwe zadanie middleware za Caddy. - Rezerwa, tylko dla niewewnętrznego
Host: gdy surowy własnyHosttrafia do B1App bez przepisania przez Caddy, middleware wywołujeGET /membership/domains/public/lookup/{host}i jeśli odpowiedź zawierasubDomain, ustawiax-site: {subDomain}.b1.church. Za Caddy ta gałąź jest nieaktywna, ponieważHostjest już*.b1.church.
Hosty wewnętrzne, czyli localhost, b1.church oraz sufiksy .b1.church, .localtest.me, .localhost, .up.railway.app i .vercel.app, całkowicie pomijają wyszukiwanie. Są już rozwiązane przez przepisanie na podstawie etykiety hosta albo są hostami podglądowymi lub wdrożeniowymi.
Samo wyszukiwanie (DomainRepo.loadByName) wykonuje LEFT JOIN tabel domains → churches i domains → sites i zwraca COALESCE(NULLIF(sites.subDomain,''), churches.subDomain), czyli subdomenę przypisanej witryny dodatkowej, jeśli domena wskazuje na taką witrynę, a w przeciwnym razie subdomenę kościoła. Najpierw szuka dokładnego hosta. Jeśli host zaczynał się od www. i nic nie znalazł, ponawia wyszukiwanie jednokrotnie dla domeny głównej (apex).
W next.config.mjs reguły przepisywania x-site są umieszczone przed ogólnymi regułami hosta, więc mają pierwszeństwo. x-site: grace.b1.church → pierwsza etykieta grace → [sdSlug] = grace, a dalsze rozwiązywanie jest identyczne jak w przypadku subdomeny (to samo churches/lookup i ten sam siteId).
Nagłówek x-site nie jest zaufany z zewnątrz. Middleware bezwarunkowo usuwa każdy przychodzący x-site, zanim ewentualnie ustawi własny, a reguły przepisywania widzą wyłącznie wartość ustawioną przez middleware. Klient nie może wymusić dostępu do treści innego kościoła, wysyłając nagłówek.
Dwa szczegóły operacyjne dotyczące middleware:
- Pamięć podręczna. Wynik dla każdego hosta (trafienie lub potwierdzony brak, nigdy błąd sieci) jest przechowywany przez 10 minut w pamięci, w obiekcie
Map, w każdej izolacji serverless. - Dopasowanie ścieżek (matcher). Matcher celowo ponownie uwzględnia
/sitemap.xml,/robots.txti/manifest.webmanifest. Jego pierwszy wzorzec wyklucza ścieżki z kropką, co mogłoby pominąć te pliki. Dodano je z powrotem, dzięki czemu pliki SEO/PWA poszczególnych kościołów na własnych domenach również otrzymują nagłówekx-site. - Nagłówek kanoniczny. Dla stron kościołów middleware dołącza do odpowiedzi nagłówek
Link: <{proto}://{host}{path}>; rel="canonical", który wskazuje host, z którego strona faktycznie została zwrócona: subdomenę lub własną domenę (helpers/canonicalLink.ts). Gdy własna domena trafia do B1App przez proxy Caddy, host żądania to subdomena{sub}.b1.church, więc middleware zamiast tego używa domeny odwiedzającego zX-Church-Host, ale dopiero po tym, jak/domains/public/lookup/{host}potwierdzi, że domena wskazuje na tę samą subdomenę (ownsSubdomain()). Link kanoniczny,robots.txtisitemap.xmlwskazują wtedy własną domenę, a nie subdomenęb1.church. Na hostach niekościelnych (b1.church,localhost,*.vercel.app,*.up.railway.app) oraz na ścieżkach/mobile,/login,/logouti wygenerowanych plikach robots/sitemap/manifest ten nagłówek jest pomijany.
Wyłączona strona publiczna
Kościół może włączyć opcję Wyłącz publiczną stronę w B1Admin (ustawienie treści na poziomie kościoła hidePublicSite = "true"). Witryna wtedy obsługuje wyłącznie trasy przeznaczone dla członków:
- Middleware B1App wyszukuje subdomenę (najpierw
/membership/churches/lookup, potem/content/settings/public/:churchId) i przekierowuje anonimowe żądania do dowolnej ścieżki spoza listy dozwolonych na/login?returnUrl={path}{query}. Lista dozwolonych (helpers/publicSite.ts) obejmuje/login,/logout,/mobile/*,/register/*,/guest-registeroraz pliki manifest/robots/sitemap. W środowisku produkcyjnym cache przechowuje wyłącznie potwierdzone odpowiedzi, przez 60 sekund, ponieważ wywołanie rewalidacji z panelu administratora nie może wyczyścić tej mapy dla poszczególnych instancji. W środowisku deweloperskim i testowym cache nie jest używany. Błąd API powoduje wyświetlenie witryny, a nie zablokowanie wszystkich użytkowników. - Zalogowani członkowie widzą pełną witrynę. Żądanie z ważnym, niewygasłym ciasteczkiem
jwt(funkcjahasSession()w middleware odczytuje poleexpz ładunku bez weryfikacji podpisu; to miękka bramka, a nie kontrola dostępu) pomija przekierowanie. Dzięki temu po zalogowaniu członek wraca na stronę, o którą prosił, i widzi zwykłe strony, wbudowane strony (Grupy, Kazania itd.) oraz nawigację nagłówka. Komponenty stron iHeadernie sprawdzają już samodzielniehidePublicSite. robots.txtblokuje wszystko, tak jak na hostach znoindex.- API.
GET /content/pages/public/:churchId(lista stron dla mapy witryny) zwraca[], dzięki czemu anonimowi klienci nie mogą wylistować stron.
Przekazywanie siteId
ConfigHelper zapisuje rozpoznany siteId w swoim obiekcie ConfigurationInterface przypisanym do żądania (zapamiętanym za pomocą cache() z React) i dopisuje ?siteId= do wywołań treści, które on sam i komponenty stron wykonują, ale warunkowo: pusty siteId (subdomena głównego kościoła) całkowicie pomija parametr. Obsługiwane endpointy to drzewo stron (/content/pages/:id/tree), publiczna lista stron używana przez mapę witryny (/content/pages/public/:id), style globalne (/content/globalStyles/church/:id), linki nawigacyjne (/content/links/church/:id) oraz samodzielny blok stopki (/content/blocks/public/footer/:id). W zwykłej ścieżkach renderowania stopka trafia do drzewa stron (sekcje oznaczone zone: "siteFooter"), pobrane już z siteId, więc nie ma żadnej luki, w której stopka byłaby pobierana bez zakresu.
Portal członków (B1App mobile) celowo pozostaje poza tym mechanizmem: loadChurchAppearance.ts rozpoznaje kościół za pomocą churches/lookup, ale odczytuje ustawienia na poziomie kościoła z /settings/public/{id} i nigdy nie przekazuje siteId. W wersji 1 portal obejmuje cały kościół (zob. niżej).
Wiele witryn w jednym kościele
Model danych
Nowa tabela membership.sites jest celowo bardzo prosta:
| Kolumna | Typ | Uwagi |
|---|---|---|
id | char(11) PK | |
churchId | char(11) | Kościół będący właścicielem |
name | varchar(255) | Nazwa wyświetlana (np. „Español”, „Youth”) |
subDomain | varchar(45) | Unikalny indeks — globalna przestrzeń nazw (poniżej) |
Przypisanie witryny to pojedyncza kolumna dodana do tabel treści i domen, bez wartości pustych (NULL):
| Tabela (moduł) | Kolumna | Co oznacza '' |
|---|---|---|
domains (membership) | siteId char(11) NOT NULL DEFAULT '' | Domena obsługuje główną witrynę |
pages, links, globalStyles, blocks (content) | siteId char(11) NOT NULL DEFAULT '' | Główna witryna, a w przypadku blocks '' dodatkowo oznacza wspólne dla wszystkich witryn |
Za wszystko to odpowiadają dwie migracje (tools/migrations/membership/2026-07-02_sites.ts, tools/migrations/content/2026-07-02_site_id.ts). Ponieważ kolumna ma wartość domyślną '', każdy istniejący wiersz zachowuje dotychczasowe działanie bez potrzeby uzupełniania danych.
Globalna przestrzeń nazw subdomen. sites.subDomain współdzieli jedną przestrzeń nazw z churches.subDomain. Subdomena witryny nigdy nie może kolidować z subdomeną kościoła ani z subdomeną innej witryny. Jest to egzekwowane na obu ścieżkach zapisu: SiteController.save odrzuca slug występujący w churches lub sites, a ChurchController.validateSave robi to samo w odwrotnym kierunku. Unikalny indeks na sites.subDomain gwarantuje to również na poziomie bazy danych.
Unikalność stron została poszerzona z (churchId, url) do (churchId, siteId, url), dzięki czemu dwie witryny jednego kościoła mogą mieć każda własną stronę /about.
Treści dla każdej witryny, z rezerwami
Każdy endpoint listy lub drzewa treści zależny od witryny przyjmuje opcjonalny parametr ?siteId= (brak oznacza '', czyli główną witrynę): drzewo, listę i publiczne strony; listę bloków, bloki według typu i stopkę; linki (anonimowe, filtrowane i wszystkie) oraz style globalne. Sekcje i elementy nie są przypisywane bezpośrednio do witryny, lecz dziedziczą ją przez stronę lub blok nadrzędny.
Dwa łańcuchy rozwiązywania wykonują najciekawszą pracę:
- Style globalne —
witryna → główna → domyślne.GlobalStyleRepo.loadForChurch(churchId, siteId)zwraca własny wiersz witryny. Jeśli witryna dodatkowa go nie ma, zwraca wiersz główny ('') bez zmian (zachowując jegoid/siteId, których klient używa do kopiowania przy zapisie), a jeśli nie ma także wiersza głównego,GlobalStyleControllerzwraca zakodowaną na sztywno domyślną paletę i czcionki. - Blok stopki — pierwszeństwo ma witryna, wspólna jest rezerwą.
BlockRepo.loadByBlockType(churchId, "footerBlock", siteId)zwraca wiersze wspólne ('') oraz wiersze przypisane do witryny. Resolver wybiera stopkę witryny, jeśli istnieje, w przeciwnym razie wspólną. Ta sama logika działa zarówno wTreeHelper.insertBlocks(drzewo strony), jak i w samodzielnym endpoincie/content/blocks/public/footer/:churchId.
Kaskada usuwania witryny
SiteController.delete (wymaga uprawnienia Ustawienia→Edycja w module członkostwa) usuwa witrynę dodatkową w trzech krokach:
ContentModuleGateway.deleteSiteContent(churchId, siteId)kaskadowo usuwa wszystkie treści należące do witryny: jej strony wraz z sekcjami, elementami,pageHistoryiposts; jej własne bloki wraz z sekcjami, elementami ipageHistory; jej linki oraz style globalne. Zabezpieczenie odmawia wykonania dla'', czyli znacznika głównej/wspólnej witryny, który nigdy nie jest usuwany kaskadowo.DomainRepo.clearSiteIdprzypisuje ponownie domeny witryny do głównej (siteId → ''), zamiast je usuwać, dzięki czemu własna domena przetrwa usunięcie witryny.- Wiersz
siteszostaje usunięty, a trasy Caddy są ponownie synchronizowane (best-effort).
Powierzchnia B1Admin
| Funkcja | Gdzie | Mechanizm |
|---|---|---|
| Przełącznik witryn | useSiteSelection + SiteSwitcher (puste = „Główna strona”) | Odczytuje parametr URL ?site= i przekazuje go jako ?siteId= do wywołań ContentApi. Dostępny na trzech listach witryn: Strony, Bloki i Wygląd, ale nie w edytorach stron i bloków, które przechowują siteId w samym rekordzie |
| Tworzenie i usuwanie witryn | SitesDialog, otwierany z pozycji „Zarządzaj witrynami…” w przełączniku | POST /membership/sites / DELETE /membership/sites/:id (nazwa i subDomain). Wymaga uprawnienia Ustawienia→Edycja w module członkostwa (Permissions.settings.edit po stronie serwera; Permissions.membershipApi.settings.edit w B1Admin). Tylko tworzenie i usuwanie, w wersji 1 nie ma interfejsu do zmiany nazwy |
| Przypisanie domeny do witryny | DomainSettingsEdit w Ustawienia→Domeny | Rozwijana lista witryn w każdym wierszu wysyła siteId dla każdej domeny do /membership/domains. Kolumna jest ukryta, jeśli API nie zwraca witryn (starsza wersja backendu) |
| Kopiowanie przy zapisie stylów | StylesManager.prepareForSave | Gdy siteId wczytanego wiersza stylów globalnych nie zgadza się z wybraną witryną (czyli API zwróciło odziedziczoną główną witrynę jako rezerwę), usuwa id wiersza głównego i wpisuje bieżący siteId, wymuszając wstawienie nowego wiersza przypisanego do witryny zamiast nadpisania głównego. Ta sama zasada rozgałęzienia dotyczy bloku stopki witryny |
Co w wersji 1 pozostaje wspólne dla całego kościoła (to celowy wybór zakresu, a nie ograniczenie modelu danych): blog (BlogPage nie ma przełącznika i ładuje /posts bez siteId), widżety witryny (baner ogłoszeń i przycisk otwierający), przekierowania, logo / GA4 / ustawienia kościoła oraz portal członków (B1App mobile). To nie oznacza „całej sekcji Wygląd”. Style globalne witryny dodatkowej (paleta, czcionki, typografia, odstępy, nawigacja, własny CSS) są przypisane do witryny dzięki opisanemu wyżej kopiowaniu przy zapisie. Wspólne pozostają jedynie podpanele banera, przycisku, przekierowań i logo na stronie Wygląd.
Własne domeny: brzeg Caddy (plan konfiguracji statycznej)
Kierunek zmieniony 2026-07-02. Wcześniejszy plan przeniesienia hostingu własnych domen na domeny zarządzane przez Vercel został anulowany, a cały kod rejestracji domen w Vercel (VercelHelper, zmienne środowiskowe vercelToken/vercelProjectId/vercelTeamId, parametry SSM oraz wpisy w kontroli stanu) został usunięty z API. Samodzielnie zarządzany proxy Caddy na EC2 pozostaje jako stały brzeg sieci dla własnych domen. Pozostała praca ma charakter wewnętrzny: zastąpienie dynamicznej konfiguracji Caddy przez API administracyjne statyczną konfiguracją, która przetrwa restarty.
Brzeg sieci
Każda własna domena kościoła wskazuje w DNS na jeden serwer EC2 — 3.23.251.61, dostępny także jako proxy.b1.church. Ekran Ustawienia→Domeny w B1Admin instruuje kościoły, aby dodali rekord A dla domeny głównej wskazujący na 3.23.251.61 albo rekord CNAME wskazujący na proxy.b1.church. Caddy kończy TLS certyfikatem Let’s Encrypt dla każdej domeny, przepisuje nagłówek Host na upstream {sub}.b1.church tej domeny i przekierowuje żądanie do B1App, które rozpoznaje je po etykiecie hosta jak każdą natywną subdomenę (zob. Własne domeny powyżej).
Mapowanie upstream pochodzi z DomainRepo.loadPairs, którego wyrażenie dial używa COALESCE na subdomenie przypisanej witryny, dzięki czemu domena trafia do właściwej witryny dodatkowej, a w przeciwnym razie do głównej witryny kościoła:
CONCAT(COALESCE(NULLIF(s.subDomain,''), c.subDomain), '.b1.church:443') AS dial
WHERE d.domainName NOT LIKE '%www.%'
Wiersze www.* są wykluczone z mapy. Caddy obsługuje www.{host} przekierowaniem 302 na domenę główną (apex).
Dwa anonimowe endpointy zasilają brzeg sieci
DomainController udostępnia dwa niewymagające uwierzytelnienia endpointy tylko do odczytu, z których korzysta serwer bezpośrednio. Są anonimowe z konieczności, ponieważ brzeg sieci odpytuje je, zanim istnieje jakikolwiek kontekst kościoła:
| Endpoint | Zwraca | Rola |
|---|---|---|
GET /membership/domains/authorize?domain= | 200, jeśli domena (a w przypadku braku trafienia dla www. — jej domena główna) istnieje w domains; w przeciwnym razie 404 (także dla pustego domain) | ask dla TLS na żądanie w Caddy: kontrola nadużyć decydująca, czy wystawić certyfikat dla przychodzącego SNI |
GET /membership/domains/hostmap | text/plain, jedna posortowana linia {domain} {sub}.b1.church dla każdej routowalnej domeny | Plik mapy host→upstream, który serwer odświeża cyklicznie |
authorize korzysta z DomainRepo.loadByName (dokładny host, a następnie jednokrotna ponowna próba z www.→domena główna). hostmap korzysta z loadPairs, więc uwzględnia witryny i pomija www.*, identycznie jak trasy proxy, i jedynie usuwa końcówkę :443.
Zapis i usuwanie domeny: jedno best-effort wywołanie
DomainController.save zapisuje wiersze domains, a następnie wykonuje jedno wywołanie CaddyHelper.updateCaddy() w trybie best-effort, opakowane w try/catch, które zapisuje błąd (console.error) i go pomija. Tak samo działa delete (co także naprawiło wcześniejszy błąd nieaktualnej trasy po usunięciu) oraz usuwanie witryny dodatkowej (SiteController.delete). updateCaddy ma limit czasu 10 s w Axios, więc niedostępny lub zatrzymany Caddy nigdy nie spowoduje błędu 500 przy zapisie domeny. Źródłem prawdy jest tabela domains.
Obecny stan: konfiguracja statyczna, bez stanu w czasie działania
Serwer (maszyna EC2 z Windows i stałym adresem Elastic IP) uruchamia Caddy z statycznego pliku Caddyfile. Zawiera on TLS na żądanie, którego ask wskazuje na /membership/domains/authorize, oraz plik mapy host→upstream, odświeżany co 5 minut z /membership/domains/hostmap przez zaplanowane zadanie, które kończy się łagodnym caddy reload. Konfiguracja przetrwa restarty bez żadnego stanu w czasie działania, bez konieczności ponownego „przygotowywania” usługi. Nieznany SNI jest odrzucany na poziomie TLS (certyfikat nie jest wystawiany dla hosta, który authorize odrzuca), a autoryzowany, ale jeszcze nieobecny w mapie host (nowa domena w oknie synchronizacji) dostaje czysty błąd 404. Nowe domeny stają się routowalne w ciągu około 5 minut od zapisu, a ich certyfikaty są wystawiane przy pierwszym żądaniu. Instalacja, obsługa i sprawdzone w praktyce pułapki: Serwer proxy Caddy dla własnych domen.
Starszy wypychany tryb uruchomieniowy: ścieżka wycofania, oczekuje na usunięcie
CaddyHelper (moduł membership) nadal może sterować Caddy przez jego API administracyjne pod adresem caddyHost:caddyPort (SSM caddyHost/caddyPort; nic nie robi, gdy wartości nie są ustawione; widoczne w grupie Integracje ServerHealthController). updateCaddy() wysyła PATCH z pełną tablicą tras, a initializeCaddy() oraz endpointy GET /membership/domains/caddy/init i GET /membership/domains/caddy odbudowują serwer skonfigurowany w czasie działania od zera. Konfiguracja w tym trybie istniała wyłącznie w pamięci Caddy, czyli był to problem utraty konfiguracji po restarcie, który ta architektura zastąpiła. Ten mechanizm pozostał wyłącznie jako ścieżka wycofania i zostanie usunięty, gdy statyczny serwer będzie stabilny. Best-effort wypychanie updateCaddy() przy zapisie i usuwaniu domeny jest nieszkodliwym brakiem działania wobec statycznego serwera, ponieważ jego API administracyjne jest dostępne tylko z localhost.
Powiązane strony
- Serwer proxy Caddy dla własnych domen — sam serwer brzegowy: instalacja od zera, usługa WinSW, zadanie synchronizacji mapy i pułapki operacyjne
- Kreator stron — drzewo stron, sekcji i elementów, renderery, blog, SEO i generowanie AI (to, co jest renderowane po rozwiązaniu żądania do kościoła i witryny)
- Endpointy treści — REST API dla stron, bloków, linków i stylów globalnych, wszystkie obsługujące
?siteId= - B1App — aplikacja Next.js, w której działa middleware i routing
[sdSlug] - Wdrażanie aplikacji webowych — jak B1App jest wdrażana w Vercel